Z życia zielonego ogra

Już powoli sił doprawdy brak człowiekowi, jesień jest chyba najgorszym czasem, kiedy po pierwsze ogarnia człowieka apatia i niemoc twórcza, po drugie łatwo się łapie szalejące w powietrzu zarazki, po trzecie widok za oknem nie wprawia w w dobry nastrój, a cóż dopiero, kiedy musimy wyjść na dwór. W taki czas, każdy ma jakieś osobiste recepty na poprawę nastroju:

• filiżanka dobrej herbaty, lub dymiąca tykwa yerby
• odrobina dobrego alkoholu, jednak z którym nie należy przesadza, aby nie przyniósł on zgoła odwrotnego od planowanego nastroju
• dobry film ub księżka
• i setki innych rzeczy

Lecz wszystko dobre na okres jesieni, ale co kiedy i zimą mamy za oknami jesień? Wiele z tych rzeczy jest dobra, lecz nie nazbyt długi czas -  wszystko może się przejeść, więc czas szukać nowych rozwiązań…

Zawsze twierdziłem, że w Warszawie trudno jest żyć - tutaj jakoś mój “patriotyzm lokalny” nigdy nie był przesadnie ogromny, jednak zawsze zimą, kiedy ulice Bielan i Żoliborza, po jesiennej szarudze pokrywał śnieg, zawsze robiło sie czyściej, nawet nie z powodu pałętających się po trawnikach śmieci, ale braku obrazu trawy, która teraz wygląda wszędzie jak gnijący dywan. Zawsze kiedy spadał śnieg, nawet noce stawały się jaśniejsze, a długie zimowe wieczory znośniejsze. Tylko jedną noc i jeden dzień śnieg leżał, a mamy już drugą połowę stycznia - i podły nastrój temu jedynie przypiszę, aby nie szukać innych, na których bym mógł ewentualnie obciążyć podłym nastrojem i wisielczym humorem.